//////

Archive for Grudzień 2013

WZMACNIANE NAROŻNIKI

  1. W XV w., gdy pojawiła się już artyleria, każdy narożnik murów umacniano potężną basztą, zwykle cylindryczną (np. w Kownie czy w zamku na półwyspie w Trokach). Pałac księcia najczęściej przylegał od wewnątrz do muru obronnego (zamek na wyspie jeziora Galwe w Trokach, zamek na Górze Gedymina w Wilnie). Najstarszym na Litwie, spośród murowanych, był zamek ko­wieński, zbudowany w połowie XIII w. W 1362 r. warownia ta została zburzona przez Krzyżaków i pod koniec XIV w. zbudo­wano na jej miejscu nowy zamek, przebudowany na początku XIV stulecia. Wtedy to jego narożniki wzmocniono masywnymi basztami, mury zaś osiągnęły grubość około 3,5 m i wysokość

KOWIEŃSKI ZAMEK

  1. Przez długi czas, także w epoce nowożytnej, kowieński zamek zachowywał swe znaczenie obronne, przechodząc kolejne przebudowy. Jednym z najważniejszych w systemie obronnym Litwy, a ści­ślej Wilna, był zamek wileński na Górze Gedymina, zbudowany z kamienia i cegły w XIV stuleciu. Po pożarze w 1419 r. książę Witold kazał tu zbudować nowy zamek. Jego mury miały gru­bość około 3 m i sięgały 12 m wysokości. Wzmacniały je trzy po­tężne baszty: od północy i południa czworoboczne, w narożniku południowo-zachodnim natomiast ośmioboczna. Ta właśnie za­chowała się do naszych czasów w stosunkowo dobrym stanie. 

ZAMEK GOTYCKI W TROKACH

  1. W północnej części czworobocznego terenu znajdował się oka­zały, trójkondygnacyjny pałac wielkoksiążęcy, z pięknie sklepio­nymi wnętrzami. Do dziś, prócz wspomnianej ośmiobocznej ba­szty, z Górnego Zamku wileńskiego dotrwały zaledwie szczątko­we ruiny. Lepiej od wileńskiego zachował się, przepięknie położony na wyspie jeziora Galwe, zamek gotycki w Trokach, pochodzący z XIII—XV w. O rozmiarach (ok. 1,8 ha), planie zamku i ukła­dzie jego budowli zadecydowały wielkość i kształt wysepki. Wa­rownia  składała się z dwu części oddzielonych rowem wypełnionym wodą jeziora: przedzamcza i zamku właściwego z okazałą obronną rezydencją książęcą.  Obszerny, trapezoidalny majdan przedzamcza otaczał ze wszystkich stron solidy mur. do którego od wewnątrz przylegały kazamaty, umożliwiające obroń­com ostrzał nieprzyjaciela z ukrycia, przez liczne otwory strzelni­cze pod dachem.