//////

Archive for Styczeń 2014

KORPUS MIESZKALNO- OBRONNY

  1. Cały ten korpus mieszkałno-obronny, z masywnymi, oskarpowanymi mu­rami, otaczał jeszcze osobny mur obronny, oblany zewsząd (jak i mury przedzamcza) wodami jeziora. Dziś w zachowanym kor­pusie pałacowo-obronnym mieści się muzeum. Pora wrócić teraz ku innym obszarom. W Danii przez cały okres wczesnego, a nawet dojrzałego średniowiecza występowało głównie drewniane czy, ściślej, drewniano-ziemne budownictwo obronne, kontynuując tradycję warownych grodów wznoszonych przez Wikingów w IX—X w. Grodów takich było w Danii wiele, gdyż tylko dzięki nim mogli miejscowi Wikingowie zabezpieczyć swoje zdobycze, zapewnić rozwój handlu morskiego. W 808 r. rozpoczęto budowę silnej warowni, a właściwie rozległej obronnej osady, Denevirke. 

PIERWSZE MUROWANE OBIEKTY W DANII

  1. W połowie XII w. w jej części centralnej zbudowano umocnienia ceglane, ciągnące się na długości 3,7 km, przy gru­bości muru od 2 do 2,5 m i wysokości 6—7 m. Potężne twierdze, o drewniano-ziemnej konstrukcji umocnień, powstały na począt­ku i w pierwszej połowie XI w. w Trelleborg i Aggersborg. Zarys obwarowań w obydwu tworzył idealne koła, z regularną siecią ulic między zabudowaniami wewnątrz umocnień. Pierwsze warowne obiekty murowane pojawiły się w Danii około połowy XII w. Były to zwykle wieloboczne, kwadratowe lub koliste w planie baszty, wzniesione z nieobrobionych kamieni, otoczone wałem i palisadą. 

NA MIEJSCU WCZEŚNIEJSZYCH WIEŻ- DONŻONÓW

Z czasem wał i palisadę zaczęły za­stępować mury kamienne — początkowo bez baszt, a następnie wzmacniane basztami. Pod koniec XII w. owe wieże murowane zaczęto sytuować w pierścieniu umocnień, nie zaś wewnątrz, na obwarowanym terenie natomiast wznosić kamienne rezydencje, z jednej strony wtapiające się w mury zewnętrzne. Często nowe, murowane zamki (np. w Seborg, przed 1182 r.) wznoszono na miejscu wcześniejszych wież-donżonów. W Nyborg (na wyspie Fioma) potężna czworoboczna baszta włączona została w mur obronny zamku (powstałego w XIII w.). Murowane zamki, nie­zbyt liczne, wznosili przede wszystkim możni feudałowie. Drob­niejsze rycerstwo zadowalało się nadal zameczkami drewnianymi.

MODERNIZACJA WCZEŚNIEJSZYCH ZAMKÓW

Wiele wcześniejszych zamków średniowiecznych w Danii (np. Brundlund Slot w Abenroa czy Axelborg, założony w latach 1128—1201 przez biskupa Roskilde — Axela Absalona) ulegało w ciągu wieków średnich i później licznym przebudowom, roz­budowom i modernizacjom. Wokół Axelborgu wyrosła z czasem Kopenhaga — stolica Danii. Zamki w Kalundborgu (na wyspie Zelandii) czy Vordingborgu włączone zostały w XIV w. w system obronny miast. Z chwilą pojawienia się artylerii, w XV w., za­częto wznosić grubsze i masywniejsze mury zamków lub umac­niać wcześniejsze, przystosowując jednocześnie solidne baszty do pomieszczenia na ich platformach i w kazamatach dział.